|
باسمه تعالی دکتر رضا زمانی کربلا می مرد اگر زینب نبود ....برای تو می نویسم ، ای زینب!... ای که فریاد با تو آغاز شد و بیداد با تو رسوا!.... ای آزاد اسیر!....ای قامت سبز اعتراض!.... ای نهال بارور ایثار!..... ای جاری زلال متانت! ای آیه صراحت و عفت!.....ای مظهر لطافت و رحمت! ای آذرخش خشم!.... چگونه می توان تو را گفت و تو را نوشت؟!.... قلم در ابهامِ شناخت تو مانده است!. انسان، در زیبایی کامل در تو متجلی است.!... چه کسی را می توان یافت که در هنگام توهین، در های وهوی کشنده انبوه مردمان، در کوچه های تهمت و تحقیر، در خنده های شوم پلیدان، آرام و بی هراس این گونه پرصلابت و قاطع، رگبار تند سخن را بر قلب های سخت خفتگان، چون آتشی مذاب جاری کند.؟! کیست که در چنین هنگامه سراسر خون و رنج و درد و تنهایی، هنوز فریادی برای کشیدن و سخنی برای گفتن و توانی برای ایستادن داشته باشد.؟!... ای گل بوستان ولایت! برخیز و بار دیگر علی وار، بر زلف اندیشه و سخن شانه بزن و آتش خطبه هایت را بر خرمن یزیدیان زمان بزن.! ای مادر صبر و ای اساس عفاف! برخیز و به جان بی رمق مسلمانان، با گوارای کلامت و عصاره پیامت، روحی تازه ببخش.!. زینب، ای زبان علی در کام و ای استمرار ناله های زهرا در بیت الاحزان! برخیز و با ما سخن بگو!.... ای قهرمان داستان کربلا! بر تن زخمی عدالت، مرهمی نِه و تیر نظم نوین جهانی را از پر و بال شکسته آزادی و انسانیت بیرون کش.! ای خواهر «تنهاترین سردار»! می دانم که آسمان دلت در کنار حسن علیه السلام، خون گریه کرد!.... ای شاه بیت غزل عارفانه و عاشقانه نینوا! بخوان که:«کربلا می مرد اگر زینب نبود»!! #زینب_کبری #سردار_جنگ_نرم
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۱ساعت 21:13 توسط سروش
|
|
درباره وبلاگ 
|
