باسمه تعالی
دکتر رضا زمانی
دلنوشته #حسنی (...تو که آمدی)
تو که آمدی؛
.......در شب نیمه ماه، ماه کامل حسنی طلوع کرد و بیت نبوی به جمال سبط اکبر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، نورانی شد. #حّسن سراسر حُسن است. دامان فاطمی و سایه علوی! شربت اندر شربت است!.......
......ولدی نیکو سرشت! جمالی محمدی!....شهر مدینه غرق نور می شود!
تو که آمدی …
......ستاره ها تکثیر میشوند و آفتاب، در شب های تاریک رخنه می کند!
.......همه پیراهن ها، بوی یوسف میگیرند و کبوتران از سقف خانه ها لبریز تغزل میشوند.!
..... و زندگی از لبخند تو آغاز می شود و باران ها ستاره می بارند بر ایوان های تاریک مانده ما!
تو که آمدی؛
......غروبها، کوتاه و کوتاهتر شدند و آفتاب، بلندتر از همیشه، بر پنجره های ما پدیدار شد.!
......گریبان های غریب، بغض شدند و اشک ها، باران های بهاری!
.....و جاده ها، عاشقانه به تو ختم شدند و صراط ها، مستقیم به صراط تو شدند!
تو که آمدی؛
...... غربت از تنهایی درآمد و عشق، در سینه های کوچک ما جوانه زد.!
......پرنده های بی آشیانه، بر شانه هایت آشیان گرفتند و درخت ها، به برکت نفس های معطر تو شکوفه زدند و سیب شدند.!
....و بهارها در حاشیه سبز نام تو ، جان گرفتند!
تو که آمدی؛
...... بوی معطر علی در کوچه های غم زده کوفه جاری شد و صدای گریه های کودکانه ات، در صدای بال فرشتگان پیچید تا شبها، با لالایی آرام تو، کائنات به خواب بروند.!
.....چشم هایت، دورترین افق ها را روشن کرده است.!
......و سینه ات، اقیانوسی است که همه اندوه های عالم را پذیرا خواهد شد.!
تو که آمدی؛
......دنیای پدرانه علی علیهالسلام ، رنگین تر و دنیای تنهایی اش ، با رنگ مهربانی تو پُر خواهد شد!
...... آبشارها همه قد کشیدند تا در تن تو، خودشان را تطهیر کنند و رودخانه ها به دنبال کوچه خانه پدری ات دویدند تا بوی قدم هایت را به دریاها سوغات ببرند.!
تو که آمدی؛
.....با نام تو ، تنهایی می تراود و پرنده ها ، دوباره می خرامند و با آسمان آشتی می کنند!.
......چشمه ها، در تشنگی کویر، جاری اند تا عطش تنهایی تو را تا کربلای غریب برادرت ببرند.
...... و ندای عشق و مهربانی در دلتنگی دورترین کوچه های شب زده ، زنده می شود!
....میلاد پر سر سعادت امام حسن مجتبی علیه السلام بر شیفتگان امامت و ولایت ،مبارک باد! 
+ نوشته شده در شنبه دهم اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت 16:39 توسط سروش
|
