باسمه تعالی
دکتر رضا زمانی
ماه مهمانی
......کم کم ، ماه مهمانی شروع می شود! و ما را می برن به مهمانی! ذات اقدس الهی دو ماه رجب و شعبان را برای آمادگی قلب و ذهن ما گذاشته ولی عموماً و غالباً ، انسان غافل، از آن گذشته! ... پس ما میهمانی نمی رویم! ما را می برند! ...چرا؟! ...ما را چه شده؟! .... گذر ایام ، مرگ اقوام و کشف اسرار،... هیچ یک ما را تکانی نمی دهد!....اذکار هر روزه و اعمال پر سوژه ما، غصه آب است و نان!.... دغدغه سرمایه عمر ما، خواب است و نام!....و شبانه روز، در پی آب و نان و خواب و نام ، از یکدیگر سبقت می جوییم!.و عبرت نمی جوییم! ... ملاک تمنا شده ، تقلا!! ..تقلا برای تکاثر! تفاخر! تصاحب! تشابه! ....
.....تکاثر مادیات! تفاخر فرعیات! تصاحب چرندیات و تشابه نفسانیات! ....الله اکبر! خودزنی چه اعتباری دارد؟!.....جر زنی ،چه اعتنایی دارد؟!....ما را به مهمانی می برند و ما در توهم راز خوشبختی و دانایی ، هر روز بیشتر از قبل، حریص تر به مال و انیس تر به جاه ایم، غافل از آن که در چاه ایم!!....خدایا! ما را چه شده؟!....غرق نزاعیم!... محتاج نگاهیم!.... اما.... فراری از نجاتیم!!....گذر ایام و مرگ اقوام و کشف اسرار! ...هیچ یک ما را تکانی نمی دهد! ...غمگین رزق تعیین شده! و شرمگین حرص تایید شده!!.... خوشیم به خیال سراب!.
...دلگرمیم به نقش بر آب! .....
خدایا ! ما که از خود بیگانه ایم! بی مایه ایم! در واقع یعنی بیچاره ایم!.....یگانه تویی! بن مایه تویی! در واقع یعنی راه چاره تویی!...
*..... دریابمان!.... عقلمان ده! عدلمان ده!*
*.... کاشکی ما آنقدر خودشناس شویم تا خودمان به مهمانی برویم!*
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم فروردین ۱۴۰۱ساعت 19:16 توسط سروش
|
