باسمه تعالی     

                                                                                           دکتر زمانی                             

تاریخ

     ....ملتی که تاریخ نمی خواند ،عاقبت بازنده است ! ملتی که تاریخ نمی خواند ، به بصیرت سیاسی و اجتماعی و فرهنگی کافی نخواهد رسید !ملتی که تلریخ نمی خواند ،قاضی خوبی نخواهد نبود و نمی تواند به خوبی قضاوت کند !ملتی که تاریخ نمی خواند و تاریخ نمی داند ، نمی تواند تمدن سازی تمدن سازی کند و تمدن ساز شود .!

       تاریخ، سرگذشت گذشته ما و اجداد ماست . تاریخ سرگذشت اقوام و انسان هایی است که چراغ و راهگشای امروزین ماست .تاریخ ،گذر عبرت ها ،اندیشه ورزی ،عقل مداری ، و هوشمندی است .تاریخ خود را به دو شکل موضوعیت و طریقیت مطرح می کند . تاریخ ، بهترین واکسن آگاهی بخشی و اطلاع دهی است .

         ملت ایران که در مسیر تمدن سازی و چارچوب سازی اسلامی است و باید در راستای الگوی پیشرفت اسلامی -ایرانی حرکت کند ،نیاز دارد تا تاریخ بخواند و تاریخ بداند ، تا از طرفی تجربه اندوزی کند ، از طرفی غنای فکری و توانمندی هنری یابد ، از طرفی آگاهی های خود را افزایش دهد و از طرفی بصیرت زایی کند .در نتیجه تاریخ خوانی و تاریخ دانی ، انسان ایرانی مدد می گیرد تا داشته های گذشته را بداند و دارایی امروزین خود را در یابد و آنها را نقد و باز خوانی کند و اما چگونه ؟

        اول به سراغ آموزش برویم وآموزش را از پایین ترین سطوح و از گهواره ها شروع کنیم. فرهنگ داستان گویی برای کودکان را با جهت دهی به سمت داستانهای تاریخی ببریم و  نهادینه کنیم .در قدم دوم ، تدوین مطلوب کتابهایی تاریخی از تاریخ ایران و اسلام است این مرحله می تواند هسته مرکزی و مهم عمیات تاریخ خوانی باشد .برش های درست تاریخی ، معرفی مناسب  تاریخ ایران باستان و ایران بعد از اسلام ، به همراه تحلیل های منصفانه و عاقلانه توام با بصیرت زایی و شبیه سازی شرایط امروزین، در قالب های مختلف، می تواند سهم مهمی در آگاهی بخشی عمومی و خصوصی جامعه داشته باشد .

        توجه به آموزش تاریخ و آموزگاران تاریخ، حیاتی و محوری است. متأسفانه این نگاه در سطوح مختلف آموزشی مغفول مانده است. و چندان برنامه هایی برای تغییر این شرایط مشاهده نمی شود .! امروزه در سطح دانشگاه ،برنامه هایی برای تدوین دروس و برنامه های درسی در جریان است . در  تدوین برنامه های درسی و آموزشی دانشگاهی ،باید جایگاه تاریخ آموزی باز تعریف شده و نقش پررنگ و تعیین کننده ای را بپذیرد . و حتی در  رشته های مهندسی و پزشکی  و زیر شاخه های آن ،جایگاه درس تاریخ را تعریف نمود. مهندسین و پزشکان و پرستاران و .... ما باید تاریخ بدانند همچنان که باید از معارف دینی و احکام و آداب اخلاقی بدانند . وقتی قرار است دانشمند متخصص و متعهد پرورش دهیم باید این گونه باشیم و نگاه جدیدی به موضوع تاریخ و جایگاه آن داشته باشیم .

       قدم بعدی تعیین جایگاه محوری و باز تعریف این مهم در سطح رسانه ها است . رسانه ملی باید در اسرع وقت به این مهم پرداخته و چارچوب های لازم را تعیین نماید .کاری که استاد معتضد در رادیو و تلوزیون انجام می دهند امر مبارک و ممدوحی است .که نیازمند گسترش در بعد کمی و کیفی است .

        ساخت مجموعه های تاریخی از تاریخ ایران و اسلام بسیار اثر گذار و فرهنگ زا است . وقتی به تاثیر پخش مجموعه های تاریخی در میان مردم و فضای جامعه نگاه کنیم متوجه این عظمت خواهیم شود .انتخاب سوژه های مناسب تاریخی و پردازش درست انها می تواند ما را در ابعاد مختلف یاری کند و بسیاری از بحرانها و چالش های هویتی را مرتفع نموده و هویت سازی کند .به امید آن روز !

 

                         

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم مهر ۱۳۹۵ساعت 22:11  توسط سروش  |