در ادامه  به فضائل امیر المومنین، رشادت ها و دلاوریهای حضرت و دلیل کینه های دشمنان امام اشاره شده و ماجرای قتال امیر المومنین با آنان و در نهایت شهادت ایشان توسط اشقی الناس ابن ملجم ملعون بیان می شود :

1) در راه خدا، خون های دلاوران مشرکین را ریخت و پهلوانان و بزرگان آنان را از لوث وجود پاک کرد.

2) در جنگ احد، به تنهایی 37 نفر از بزرگان و سران آنان را به درک واصل کرد. مثل *عتبه، ، برادر هند جگرخوارو...در جنگ احزاب، سلبریتی معروفشان، *عمرو بن عبدود * را که پهلوانی نام آور بود، پشتش را به خاک ذلت رسانید. در جنگ خیبر، با کشتن*مرحب * و  *ربیع بن ابی الحقیق* که از بزرگان یهود بودند، قلعه خیبر را فتح کرد و..

3) این جانفشانی ها و دلاوری ها، سبب حقد و کینه های انباشته بازماندگان آنان شد و باعث وقائع فاجعه باری در جریان انقلاب اسلام و انحراف جامعه مسلمین شدند!.

4) اشاره به دشمنی علنی آنان با امام علی علیه السلام، که شمشیر جنگ بر کشیدند و امام ناگزیر در برابرشان ایستاد. و چشم فتنه را کور کرد.

5) جنگ امام در طول دوران حکومتشان، علیه مسلمانانی بود که مصداق بارز منافقین بودند. *یا ایها النبی جاهد الکفار و المنافقین *که در تفاسیر، منافقین، یعنی، ناکثین (اصحاب جنگ جمل مثل طلحه و زبیر )، قاسطین (اصحاب جنگ صفین، متل معاویه و عمر و عاص و.. ...) و مارقین (اصحاب جنگ خوارج یا نهروان ) هستند.امیر المومنین در نهج البلاغه در خطبه ای، می فرماید، کسانی را در راه خدا از میان برداشتم که کسی جز من قادر بر آن نبود، من چشم فتنه را کور کردم. (خطبه93)

6) اشاره به شهادت جانسوز حیدر کرار توسط اشق الناس ابن ملجم مرادی از گروه خوارج.

سپس، اشاره به آیاتی از قرآن دارد از جمله انسان / 3 و اعراف / 128

1) آزار و ظلم و ستم امت اسلامی به اهل بیت پیامبر (ص) و غصب حق و حقوق اهل بیت علیهم السلام.

2) دشمنان دین، اولاد پیامبر را سه دسته کردند : دسته ای را کشتند، دسته ای را اسیر کردند و دسته سوم را ترک وطن داده و آواره کردند.

3) اشاره به این که قضا و تقدیر الهی بر آن قرار گرفته که ستمدیدگان و مظلومین را وارث زمین کند. (اشاره به پیروزی نهایی جبهه حق و عاقبت به خیری متقین)

4) اشاره به تحقق وعده الهی و عدم تخلف از وعده خود.

5) از جمله آیات اشاره شده ، آیه 128 سوره اعراف است( ان الارض الله یورثها من یشاء من عباده و العاقبه للمتقین )

6) آیه 3 سوره انسان. (انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا ) از جمله پیام های این آیه:

الف) آزمایش انسان بر مبنای آگاهی و آزادی.

ب) اتمام حجت بر انسان.

ج) راه درست یک راه بیش نیست.

د) هدایت، نعمتی در خور سپاس است. پیمودن راه دین، انحراف از شکر الهی، کفران و ناسپاسی است . (برگرفته از تفسیر نور

استاد قرائتی)

در فرازهای بعدی دعا، امام صادق (ع) به مطالب زیر اشاره دارند:

1) مطابق روایات متعدد، وجود پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت علیهم السلام، علت غایی خلقت مخلوقاتند. با همه تاکیدات قرآن، مبنی بر طهارت آنان (احزاب/33) و اظهار مودت و محبت به آنان (شوری/23) سرانجام منافقان امت به آنان ظلم کردند. (برخی را کشتند و برخی را به اسارت بردند و برخی دیگر را آواره کردند.)

2) در ادامه، می فرمایند، شایسته است که بر آنان گریه کنند (اشاره به واقعه عاشوراء) امام سجاد علیه السلام می فرماید :کدام قلبی است که از شهادت او شکسته نشود؟! کدام دلی است که برای او دلسوزی نکند؟! و کدام گوشی است که این واقعه را بشنود و کر نشود؟! در حالی که برآنان ظلمی روا شد که گناهی مرتکب نشده بودند.(بحار الأنوار، ج 45 ، ص58)

3) ندبه، نوحه سرایی است برای کسی که صاحب اخلاق و صفات پسندیده است کسی که از دست رفته و ماتم گرفتن و دلسوزی برای اوست.

درف: به معنای جاری شدن اشک چشم است. و در ادامه اشاره می کند که ناله کنند گان باید ناله و شیون کنندگان شیون و فریاد کنندگان، فریاد کنند.

4) در ادامه ندبه، می فرماید، این الحسن و این الحسین (حسن و حسین کجایند)با وجود فضائل و مناقب متعدد ریحانتین که از گفتار و سیره رسول الله  درباره آنان می دیدند، ولی بدترین ظلم ها برآنان شد و در ادامه به ابناء الحسین، یعنی ائمه و پیشوایان از اولاد ابا عبدالله الحسین علیه السلام اشاره می کند.  (که 8 نفر از ایشان با زهر و شکنجه شهید شدند و نهمی آنان از نظرها غائب است )

5) صالح بعد صالح و صادق بعد صادق:

صالح، شایسته و لایق. کسی که در اثر مجاهدت در راه حق و پیروی فرامین الهی، شایستگی و صلاحیت مقام انسانیت و کمال را پیدا کرده است.منظور از صالح المومنین در آیه 4 سوره تحریم ، امیر المومنین است.(تفسیر مجمع البیان)

صادق : صدق و راستی. شایسته کسی است که در اعمال و گفتار، صادق است. شیخ طبرسی در تفسیر مجمع البیان، در ذیل آیه 119 توبه، به نقل از ابن عباس می گوید، مراد از کونوا مع الصادقین یعنی کونوا مع علی و اصحابه.

1) در دعای ندبه به طور صریح و به ترتیب از ائمه (ع) نام برده نمی شود، بعد از آنکه به تفصیل از مناقب و فضائل امام علی (ع)، می فرماید به ناگهان و بی واسطه به امام زمان غائب خطاب می کنند. امام زمان (عج) واسطه اجرای قضای الهی است.

2) مراد از الشموس الطالعه و الاقمار المنیره و الانجم الزاهره، رسول الله و اهل بیت علیهم السلام هستند.(بحار الانوار، ج7،ص 107)

3)این المعد لقطع دابر الظلمه، به برکت ظهور امام زمان، عدل و داد در جهان گسترده می شود و کسی به جان و مال و عرض کسی تعدی نمی کند.،(به واسطه پاک شدن عالم از لوث ظالمین). زمان امام، اوج برقراری امنیت و عدالت است.

4) این المنتظر لاقامه الامت و العرج، به برکت ظهورش، فاصله طبقاتی و شکاف فقیر و غنی از بین می رود، (با تقسیم درست ثروتهای عالم و مدیریت آن، زمینه گسترش عدالت مهیا می شود.)

5) این المرتجی لازالة الجور و العدوان، از وظایف ایشان، براندازی ظلم و تجاوز آست.

6) این المتخیر لاعاده المله و الشریعه، مراد از ملت و شریعت، که باید احیاء شود، همان ملت و شريعت ابراهیم (ع) است.(اشاره به آیه 123 نحل) حنفیت و پاکیزگی که ابراهیم آورد تا قیامت نسخ نمی شود. و ملت ما، همان ملت ابراهیم است با زیادتی در آداب و سنن تکاملی. شریعت، همان است که بر انبیاء اولو العزم آمد و تنها اختلاف در افعال و اعمال عبادی و برخی از فروع و سنن بر حسب زمان و مصالح است.(مائده/48)

7)این المومل لاحیاء الکتاب و حدوده، مهدی موعود(عج) ، مومل نامیده شده، یعنی کسی که مورد آرزوی خلائق بشری است و آرزوی قیام او را دارند .او قرآن و دین را از مهجوریت خارج می کند و بدعت ها را نابود می کند و هیچ سنتی متروک نخواهد شد.(فرقان/30)

Powered By
  BLOGFA.COM

قالب وبلاگ

پیغام ورود و خروج

مقتدر مظلوم :: نوای وبلاگ